Waarom zijn de Common Linnets country?

Waarom zijn de Common Linnets country?

Met de tweede plaats op het Eurovisie Songfestival is het fenomeen country weer helemaal in de belangstelling gekomen. Zie bijvoorbeeld het artikel in de Telegraaf van 21 mei 2014.

[button_icon icon=”none” url=”http://www.telegraaf.nl/telegraaf-i/7BV/8uhTV/original” colour=”blue”]Lees hier het artikel[/button_icon]

De DCMA ziet deze ontwikkeling uiteraard met enthousiasme tegemoet. Misschien gaat nu toch gebeuren waar wij al jaren voor staan: de promotie van de Nederlandse countrymuziek, die nu zelfs internationaal gaat doorbreken omdat de fantastische CD van de Common Linnets overal (met name in de countryminnende landen als Engeland, Scandinavië, de Baltische staten) zeer goed ontvangen worden.

Het doet mij denken aan de tijd van World of Hurt, de eerste CD van Ilse de Lange. Toen die uitkwam en een groot succes werd, zeiden veel vrienden van mij (die wisten dat ik gek was van country): ‘Ik vind Ilse goed, maar ik houd niet van country’.

Toch zit er wel een ontwikkeling in. In de tijd van World of Hurt werd er alles aan gedaan om het ‘c word’ maar niet te hoeven noemen. Inmiddels is een generatie artiesten opgestaan, denk aan Tim Knoll, Douwe Bob etc. die zich niet ervoor generen om ervoor uit te komen dat het gewoon goede muziek en het beestje bij de naam noemen. Ilse en Waylon maken er ook geen geheim (meer) van dat het om country gaat en marketen hun muziek zelfs onder deze noemer.

Toch komen er nu weer vragen: kunt u mij uitleggen waarom de Common Linnets country zijn?

Mijn antwoord daarop luidt als volgt:netherlands__the_common_linnets

De Common Linnets zijn country omdat de liedjes op de cd onmiskenbaar een ‘country feel’ hebben. De tonen, de melodieën, de thema’s, de klankkleur, de zangtechniek, die driestemmige vocal partijen, het gebruik van de muziekinstrumenten (akoestische gitaar, dobro, mandolin, pedal steel guitar) etc.

De feel komt ook uit het productieteam: zowel Ilse als Waylon hebben hun roots in de country en komen daar ook voor uit. De muzikanten (bijv. Paul Franklin, Jerry Douglas) wonen en werken in Nashville. Ook de songwriters (muv van Ilse en Waylon zelf).

Ik geef toe dat de grens tussen country en pop wat aan het vervagen is, maar dat is een ontwikkeling die door de gehele geschiedenis van de country speelt. Lees het mooie overzicht op Wikipedia maar na http://en.wikipedia.org/wiki/Country_music. Wij zijn inmiddels bij de ‘sixth generation’ en de Common Linnets voldoen perfect aan deze typering.

De country ontwikkelt omdat het moet overleven. De CMA, de Amerikaanse Country Music Association, is ooit opgericht omdat de ‘industrie’ dacht dat het afgelopen zou zijn met de muzieksoort toen Elvis Presley doorbrak. Later, in de jaren zestig kreeg de country concurrentie van de British Invasion, en ging de Bakersfield (sommigen althans) meer de Britse kant op. In de jaren tachtig probeerde de country te overleven met de ‘urban cowboy’ wat in feite ook niks anders was dan gewone pop. In de jaren negentig probeerden artiesten als Shania Twain over te stappen naar de pop.

Country artiesten willen verder ook graag doorbreken in het pop circuit omdat het internationaler en opener is dan het country circuit. Dat neem ik ze niet kwalijk, want wie wil niet internationaal doorbreken? Tegelijkertijd kunnen country artiesten doorbreken met een mooi popliedje in een country jasje. Kortom, het gaat allemaal lekker in elkaar op.

Inmiddels is de country in de VS weer helemaal springlevend. Het is de meest populaire muziekvorm aldaar. Wij van de DCMA proberen al jaren om dat ook in Nederland te bewerkstelligen.

Wie weet dat dat met de Common Linnets nu eindelijk gaat lukken….

Tom Ensink
Voorzitter DCMA